Sickles Dance

Któraś z koleżanek podała jej jeden z wibratorów, Jadwiga potraktowała go tak, jakby był lodem włoskim, a następnie skierowała go w dół przez piersi i jeszcze niżej. Wtedy skończyła się piosenka, zaś kobiety gromko klaskały. Gdy ich oklaski ucichły, wciąż było słychać klaskanie dochodzące od strony drzwi. Jadwiga spojrzała w tamtą stronę i znieruchomiała. To był Albert. Patrzył na nią uśmiechając się jeszcze chwilę, po czym zniknął. Jej towarzyszki nie znały go, zaczęły więc żartować i śmiać się z sytuacji, Jadwiga zaś musiała twardo ukrywać, jak bardzo się speszyła. Od razu zamówiła trzeciego drinka „Dance Machine” i postanowiła bawić się dalej, nad zaistniałą sytuacją zastanowi się w późniejszym terminie.

Masz rację, że metrażowo nic się nie zmieni, jednak w mieszkaniu przy ulicy Wojska Polskiego planowałem zrobić remont i oddzielić kuchnię od salonu, stworzyć pokój chłopakom i takie tam różne rzeczy. Co do kosztów, to faktycznie one będą wyższe o jakieś pięćset złotych, ale to w sumie biorąc te plusy, nie jest dużo. Jakiś czas temu przymierzaliśmy się do domku, ale w tej skomplikowanej sytuacji bankowo-kredytowej byłoby to nazbyt ryzykowne z naszej strony i dlatego się też wycofaliśmy, chociaż taka opcja byłaby dużo lepsza. Zatem nie zamierzam wchodzić z Tobą na wojenną ścieżkę, nie chcę by ktokolwiek na tym tracił, nie mam nic do ukrycia i jestem otwarty. Jak widzisz, szczerze Ci napisałem co mną kieruję przez szacunek dla Ciebie, a przecież mogłem napisać - bo podoba mi się okolica, lub nie odpisać nic.

Dlatego gdy On przestawał być anonimowy, ona starała się przejmować kontrolę nad swoimi myślami. Zwykle jednak przegrywała i tak było tym razem. Już wiedziała, kim on jest, w głowie dźwięczało jego imię i cieszyła się, że nikt nie ma wglądu w jej myśli, ponieważ sama oblewała się rumieńcem za ich przyczyną. W myślach tych on językiem pieścił jej ucho, potem zsuwał się w dół poprzez szyję dochodząc do ramion. Czuła jego dłonie wszędzie, najpierw delikatnie, a potem coraz bardziej stanowczymi ruchami pieścił jej sutki, by w końcu zacząć je lekko przygryzać. Gdy zaczął pieścić wnętrza jej ud, lekko wygięła się w łuk. Delektowała się chwilą, choć ostatkiem sił opanowywała się, by go nie ponaglać.

Opowiadali sobie co ćwiczyli kiedyś, jak wyglądają ich obecne treningi i co chcieliby jeszcze osiągnąć w przyszłości. Mogliby rozmawiać o tym dniami i nocami, aż opadliby z sił. Przekomarzali się, które z nich w jakiej konkurencji byłoby lepsze od drugiego, ale jak dotąd nie spotkali się, by zmierzyć się w bezpośredniej rywalizacji. Co najwyżej czasem siłowali się na ręce. I tak było tego dnia, gdy po feralnym dla Jadwigi zebraniu zarządu, Albert zaprosił ją do siebie, by opowiedzieć jej, co tam zaszło. Usiedli jak zawsze na wygodnej, skórzanej kanapie, a po rozmowie ustawili się odpowiednio i zaczęli pojedynek. Wydawało jej się, że Albert daje jej tak zwane fory, toteż dość frywolnie pomagała sobie drugą ręką, by zwyciężyć kolegę.

W taki dzień jak dzisiaj mogłabym nie wychodzić w ogóle z łóżka. Nienajlepiej się czułam wczoraj – zarówno psychicznie jak i fizycznie. Dzisiaj ból całkiem nie przeszedł, więc znowu wzięłam tabletkę i czuję się ospała. Nie wiem też, czy to hormony, czy już zdenerwowanie bierze górę, ale psychicznie jestem w lekkim dołku. Poranny e-mail od drania sprawił, że znowu żołądek zwinął mi się w kłębek. Co gorsza, od dwóch dni odczuwam dziwny ból żołądka i obawiam się, że w końcu ze stresu nabawię się choroby wrzodowej. Na szczęście pięknie dziś jest w sensie pogodowym, świecące i grzejące słońce podnosi na duchu. I na szczęście też okazało się, że wczoraj w biurze nie miałam tak naprawdę żadnej wpadki, że to wszystko wkrętka mojego ukochanego kolegi.

Musimy przyjąć jednakowe wytyczne dotyczące wykonywania, przechowywania i badania próbek płynów. To znaczy jednakowy sposób pobierania  (ilości i sposób wykonywania poboru), zagęszczania, oznaczania, przechowywania i sprawdzania wymaganych parametrów. Proszę o opracowanie w zespole laborantów wyżej wymienionych wytycznych, oczywiście nie pozostających w sprzeczności z normą. Prosiłbym wziąć pod uwagę stan wyposażenia i możliwości, a także to, że operujemy warunkami normowymi. Rzeczywistość może być różna , jak to w większości przypadków bywa. Chciałbym, aby wybrane wytyczne były w granicach przyzwolenia normy, ale z uwzględnieniem maksymalnie korzystnych warunków dla naszych badań (na przykład możliwość przechowywania w wodzie lub w warunkach dużej wilgotności).

Być może reakcja Bogdana na wieść o ciąży nie była tą, o jakiej marzyła Urszula. Podobno nawet przerażony spotkał się z żoną i próbował zostawić sobie wciąż otwartą furtkę. Ale co z tego. Tamta nie urodziła mu dzieci, nic więc ich nie łączyło i Bogdan będzie tylko jej. Pewnie, że czasem się kłócą i mają siebie dość, ale co z tego. Zamieszkali ze sobą i wszystko jest na dobrej drodze. Rozwód będzie miał niedługo, potem zaraz wezmą ślub i życie dalej się już potoczy. Już nie będzie panną z dzieckiem, będzie ustatkowaną mężatką, żoną pana kierownika. Może nakłoni go do kupna nowszego modelu BMW, a już na pewno powinni mieć dwa auta. Będą mieszkać w super dzielnicy i wszystkim kumpelom z zazdrości opadną szczęki.

Filmy to sztuka, która powstała na przełomie lat wstecz. Nie sposób tego zliczyć, ponieważ chcący określić datę precyzyjnie, potrzeba nie lada wytrwałości i lat badań - bo tutaj chodzi przede wszystkim o precyzyjność, a nie o datę, która jakoby mogłaby być tylko i wyłącznie szacowana - tak to się nie bawimy. Filmy wybierane przez młodzież niegdyś były filmami fabularnymi, filmy przygodowe, ale i nie tylko - kino było otwarte na wiele gatunków i wiele filmów, nie było, że tak to ujmę “limitów w kinematografii”. Dzisiaj młodzież najczęściej sięga po bezsensowne filmy opowiadające o super gwiazdach, zawierające całkiem niczego wartą i infantylną muzykę - i nie powinno tak być. Teraz w ramach rozrywki młodzież winna wybierać filmy, które mają swoją pewną wartość.

Tworzenie filmów to proces bardzo skomplikowany, który, aby został wykonany w profesjonalnych warunkach winien jest potrzebować profesjonalnej ekipy monterów i nie mały budżet na realizację danego przedsięwzięcia. Kino zachodnie, kino akcji i science-fiction lubi charakteryzować się wybuchami i całkiem przypadkowo napiszę, że film “Transformers” w reżserii Michaela Baya miał spory budżet, bo był to rząd kilkuset milionów dolarów, a jak wiadomo taka scenografia i ekipa filmowa musi być rzecz jasna opłacalna - najwyższy profesjonalizm i nie tylko - to na pierwszym planie zawsze musi być, a na drugim oczywiście, że rzeczy, które są mniej warte uwagi. Niemniej jednak nie o tym my dzisiaj będziemy pisali, bo przecież czeka nas jeszcze bardzo ważna informacja, której tak mimo woli i kątem oka puścić nie mogę.

Przejdźmy się po ulicy i popytajmy przypadkowych przechodniów o ich zdanie o filmach. Odpowiedzi na pewno będą zróżnicowane, bowiem patrzenie się na kulturę każdej dziedziny przez każdego człowieka jest na swój sposób unikalne. Nie widać może tego na pierwszy rzut oka, ale przy dokładnej analizie zdań przykładowej osoby, zawsze wychwycimy odpowiednie różnice pomiędzy poglądami osoby numer 1 i osoby numer 2. Niektórzy ludzie wolą przecież filmy science-fiction i akcja od filmów historycznych i dokumentalnych, pomimo faktu, że wszystkie wcześniej wymienione rodzaje sztuki są całkiem czegoś warte, bo obrazują najczęściej prawdę i są w stanie zaoferować nam kilka nowych elementów do życia, a to przecież jak wiadomo nie byle co, bo filmy powinny uczyć tak samo, jak robią to książki.